SORU:

Sevgili İçimdeki Yolculuk Ailesi,

Öncelikle içsel gelişimime olan katkılarınızdan dolayı sizlere sonsuz sevgilerimi yolluyorum.

Benim de hikayem herkesinkiyle benzer bir hikaye olduğundan dolayı  lafı uzatmayıp geçen hafta elde kağıt kalem, CD’den Nil Hanım’ın Bilinçaltı Seminerini dinlerken bulduğum, “Vay be, demek buymuş, buldum sonunda!” dediğim bir kayıtla ilgili danışmak istiyorum.

Nil Hanım’ın sorusu, “Hayatta ne olmak istiyordunuz da olamadınız? Yarım bıraktığınız işlerin bir listesini yapın ve nerede takıldıysanız orayı bulup dönüştürün” idi.

Ben listemi oluştururken şöyle bir şeyle karşılaştım (Bir sürü tamamlanmamış işim vardı tabii ki). İlkokul birinci sınıfta iken bir karar almıştım: “Göz önünde olmak iyi bir şey değil, saklan.”

Bu karar benim tüm hayatımı etkiledi hakikaten. 46 yaşındayım, bu yaşıma kadar başarıyla saklandım. Artık kendimi ifade etmeyi de unutmuştum. Tüm ilişkilerimi de kendime beni saklayacak paravanlardan yarattım. Oysaki güzel bir çocuktum, ilkokul birinci sınıfa başladığım sene en başarılı öğrenci bendim. Sınıfta ilk önce ben okuma yazmayı sökmüştüm. Resim konusunda çok yetenekliydim, ülkesel bir yarışmada birincilik ödülüm vardı. Piyano çalıyordum, resitaller veriyordum. Herkesin gözbebeği idim.

Ne olmuştu da böyle bir düşünce gelişmişti? 40 senedir kendime dahi itiraf edemediğim gerçeği, akşam yatarken üstbenim söyledi… Tam da o sene mahallemizdeki berberin cinsel tacizi… Hem de aylarca…  Bu konuyu anneme söyleyip söylemediğimi hatırlamıyorum.

Şimdi sorum şudur: O yaşta bir çocuk bu taciz enerjisini nasıl yaratır  ve ben bu olayı nasıl sevgiye dönüştüreceğim?

Sevgiler,

CEVAP:

Küçük yaşta yaşadığın bu taciz olayı bir enerjinin biçilme şeklidir. Hiçbir şey ekilmeden biçilemez. O olayın ekildiği anı ve ekildiği enerjileri takip edip onları dönüştürebilirsin ya da madem biçtin, o sahneyi biçmene sebep olan o kişinin varlığına şükrederek, yani bu hayatta bu enerjiyi dönüştürmen için sana söz vermiş bir kişinin rolüne şükrederek o günleri sevgiye dönüştürebilirsin.

Ayrıca bunu yaşamana sebep olduğunu düşündüğün anneni de sevgiye dönüştürmen gerekiyor. Affedemediğin o sahnede kendi duygularını ve korkularını bulup o günkü haline çalıştırmalısın.

Eğer çevrede veya okuduğun gazetelerde sıkça taciz olaylarını fark ediyorsan içinde bu konuyla ilgili bitmeyen bir enerji vardır. Dışımızda yaşanan ve bizi etkileyen her olay bizde de yaşanmıştır. Taciz enerjisinin içinde bitip bitmediğini dışarıda gördüğün olaylarla tam anlamıyla anlayabilirsin.

Bu enerjilerini sevgiye dönüştürme ve affetme çalışmalarını yaparken Konulu Seminerlerimden, Affetme semineri CD’si ile çalışabilirsin.

İyi çalışmalar,

Yolun açık olsun,

Nil Avunduk